بىايمانى را كه غرق ناز و نعمتند ، در حالى كه جمعى از افراد با ايمان به سختى روزگار مىگذرانند ؟ ! پاسخ اين سؤال با توجه به دو نكته روشن مىگردد : 1 - اينكه تصور مىشود ملتهاى فاقد ايمان و پرهيزگارى غرق در ناز و نعمتند ، اشتباه بزرگى است كه از اشتباه ديگرى يعنى ثروت را دليل بر خوشبختى گرفتن سرچشمه مىگيرد . معمولا مردم اين طور فكر مىكنند كه هر ملتى صنايعش پيشرفته تر و ثروتش بيشتر باشد خوشبختر است در حالى كه اگر به درون اين جوامع نفوذ كنيم و دردهاى جانكاهى كه روح و جسم آنها را درهم مىكوبد از نزديك ببينيم قبول خواهيم كرد كه بسيارى از آنها از بيچاره ترين مردم روى زمين هستند ، بگذريم از اينكه همان پيشرفت نسبى ، نتيجه به كار بستن اصولى همانند كوشش و تلاش و نظم و حس مسئوليت است كه در متن تعليمات انبيا قرار دارد . در همين ايام كه اين قسمت از تفسير را مىنويسيم ، اين خبر در جرائد منتشر شد كه در « نيويورك » يعنى يكى از ثروتمندترين و پيشرفته ترين نقاط دنياى مادى ، بر اثر خاموشى ناگهانى برق صحنه عجيبى به وجود آمد ، يعنى بسيارى از مردم به مغازه‌ها حمله بردند و هستى آنها را غارت كردند ، تا آنجا كه سه هزار نفر از غارتگران بوسيله پليس بازداشت شدند . مسلما تعداد غارتگران واقعى چندين برابر اين عدد بوده و تنها اين عده بودند كه نتوانستند به موقع فرار كنند ، و نيز مسلم است كه آنها غارتگران حرفه اى نبوده‌اند كه نفرات خود را براى چنان حمله عمومى از قبل آماده كرده باشند ، زيرا حادثه يك حادثه ناگهانى بود . بنا بر اين چنين نتيجه مىگيريم كه با يك خاموشى برق ، دهها هزار نفر از مردم يك شهر ثروتمند و به اصطلاح پيشرفته تبديل به « غارتگر » شدند ، اين نه